Half 7. Wekker. Snooze.

*10 minuten later*

*beep* *beep*

Nu dan toch maar wel uit bed, zodat ik nog even alles na kan lopen. Snel het laatste eten uit de koelkast opgemaakt en nog 1 laatste maal de paklijst nalopen. Wel een beetje nerveus aan het worden, het komt nu echt heel dichtbij.

Ok, ik heb echt écht alles. Verwarming op 0, vuilnisbak leeg; ook de kamer is klaar. Nu is het dus wachten op vervoer...

*deurbel*

Ah, pap, precies op tijd. Het is toch echt tijd om mijn pelikamer en Leiden gedag te zeggen, op naar Schiphol!

Na een half uurtje rijden zijn we er. Ik zeg mijn vader gedag en loop Schiphol binnen, op zoek naar de juist incheckbali zoeken om mijn koffer inleveren. Vier kilo te zwaar. Kut. Ik heb altijd de slechte neiging om mijn koffer te vullen tot het niet meer past en dat is nu een beetje een probleem. Een weegschaal thuis had handig geweest. Snel wat overgegooid in mijn handbagage en mijn vader gebeld om toch even wat overbodige dingentjes te lozen. Nu echt gedag gezegd en het gate-gebied ingelopen.

Wachten op boarden, dus even lekker rondneuzen op Schiphol, er is tijd zat. De tijd tikt rustig door en voor ik weet is alweer tijd om te boarden. Ik 'mind my step' en ontdoe mij van portomonnee, horloge, riem en mobiel. Gelukkig geen gepiep, dus ik mag plaatsnemen en dan is het echt wachten tot we naar binnen kunnen. Ik antwoord nog een berg smsjes en pak een boek en muziekje om de tijd te doden.

De moeheid slaat toe, misschien was 4 uur slaap toch wat weinig... maar goed, het was gisteren wel leuk om nog even iedereen gedag te zeggen. Ik schud het van me af en maak mezelf wijs dat ik aan boord wel ga slapen.

Eenmaal aan boord neem ik plaats, naast het raam. Het duurt even voor we vertrekken want er was iemand niet op komen dagen, dus die bagage wordt verwijderd. Daarna komt het gevleugelde tuig in beweging, al duurt het naar mijn mening net iets te lang voor het ook echt in de lucht is.

Eerst genoten van het uitzicht, na een tijdje toch weer mijn boek gepakt. Nadat ik daar korte tijd intensief naar te hebben gestaard, besluit ik eens te kijken wat KLM te beiden heeft qua on board entertainment. Daarna ga ik slapen, echt. Eerst muziekjes: Leuke collectie en ze hebben Foo Fighters, dus das goed. Dan films: Ok, minstens 8 films die ik nog wilde zien, laat slaap maar zitten. Ik begin met Mr. Poppers Pinguins (omdat ik niet heel wakker was), daarna The Beaver (erg toffe film) en sluit af met X-Men First Class (awesome). Wil eigenlijk nog wel een filmpje kijken, maar er is nog maar een klein uurtje over. Aangezien ik weer wakker ben, ga ik weer verder in mijn boek, ik hou het dit keer beter vol.

Ook het laatste uurtje vliegt voorbij en het landingsgestel raakt snel de grond. Ik was al gewaarschuwd voor 'de klap van de warmte' dus ik loop voorbereid naar buiten. 'Mwah, valt best mee' was mijn eerst gedachte, maar bij de paspoort rij en bagage ophaal verander ik snel van mening. Waarom heb ik godsnaam een lang broek en een vest aan?

Na lang te hebben gewacht op mijn koffer, was het zoeken naar mijn ophaalbusje. Blijkbaar stonden ze met een bordje,maar ik keek er langs. Na wat hulp van een aardige man van een ander bedrijf, die volgens mij ook alleen klandizie zocht, toch mijn eigen vervoerders gevonden, die licht geïrriteerd waren. En ik maar denken dat Surinamers zo relaxt waren.

Ik maakte mijn excuses, mijn koffer ingeladen en ik stapte in een busje met nog wat andere Nederlanders. Onderweg heb ik genoten van de route met krotten naast villa's, de supermarktjes, de plots overstekende straathonden en de Shell tankstations (die totaal niet paste in het straatbeeld paste).

Dan is het zover; bestemming bereikt. Mijn welkomstcomité is er al. Ze vroegen ze zich af wat er nou precies op het vliegveld aan de hand was, ik legde uit dat ik gewoon een beetje een verstrooid persoon ben. Na een korte uitleg en het uitreiken van een klein voedselpakket, vertrekt het comité weer, want ze hadden nog een andere afspraak. Mijn huisgenootje is er vandaag niet, die komt morgenavond terug.

Dus, daar zit ik dan, alleen in huisje in Paramaribo. Een lange dag achter de rug die, ondanks dat hij niet helemaal vlekkeloos is verlopen, toch erg leuk was. Voordat ik echter mijn bed op zoek maak nog even een plan in mijn hoofd van wat ik eerst nog moet doen:
- OMKLEDEN! Snel dat vest, die lange broek, die sokken en die schoenen omwisselen voor een korte broek en blote voeten!
- Huis verkennen
- Kast inruimen
- Blogje tikken
- Douchen
- Slaaaaaapen!
To zover mijn eerste reisdag!

P.S.: Ik hoop dat ik de lezer van dit verslagje niet teveel heb verveeld. Ik probeer de volgende keer waarschijnlijk een andere schrijfstijl, maar dit was het eerste wat in mijn opkwam.